Building a Democratic Future #7
The walls of repression cannot hold back the tide of hope. Together, we can dismantle the structures that limit freedom...
برای دستیابی به آزادی و برابری در ایران به ما ملحق شوید. ما نه تنها به پایان دوره تاریک جمهوری اسلامی میاندیشیم، بلکه به چشمانداز جدید ایران دلبسته ایم که در آن نظام بندگی ملغی شده، و در سامانی جدید، حاکمیت شخص به رسمیت شناخته شود و نظام سیاسی به جای حکومت بر مردم به دیوانداری و خدمترسانی بپردازد.
ما بهصورت فعال در شکلدهی و ترویج گفتمان تغییر در ایران مشارکت میکنیم. با افزایش آگاهی، ارائه یک نظام ارزشی و ساختار حکمرانی جایگزین، و ایجاد بسترهای نوآورانه در جامعه مدنی (در برابر نهادهای سنتی و دولتی)، هدف ما ترسیم چشماندازی روشن برای آینده و توانمندسازی مقاومت مدنی مؤثر، بهویژه در میان صاحبان نفوذ ایرانی است. ما در تعهد خود به شکلگیری نظام سیاسیای که حقوق بنیادین را محترم شمارد و پاس بدارد، استوار هستیم.
ما مدافع مشروطهگرایی هستیم؛ جایی که رأی اکثریت تنها زمانی معتبر است که حرمت حقوق و آزادیهای اساسی را رعایت کند. رأی اکثریت مشروط است به رعایت حقوق اساسی. منشأ نهایی حاکمیت، فرد است. افراد تنها بخش محدودی از اختیار خود را به نمایندگان منتخب واگذار میکنند؛ نمایندگانی که موظفاند در چارچوب قانون اساسی و حقوق بنیادین، دیوانداری کنند و پس از آن، اراده اکثریت را در اولویت قرار دهند.
جنبش اصلاحات در ایران به بنبست رسیده است. در پاسخ، ما در چارچوب مقاومت مدنی ایستادهایم؛ جایی که مردم آگاهانه به ارزشهای رهاییبخش اعتماد، شفافیت، مسئولیتپذیری و همبستگی پایبند میشوند. ما از همگان، بهویژه افراد صاحب نفوذ، میخواهیم با شجاعت در برابر فساد، تبعیض و نقض حقوق اساسی بایستند. هر اقدام اعتراضی، هر چالش در برابر بیعدالتی—هرچند کوچک—فشار بر جمهوریاسلامی را افزایش میدهد و آن را به تسلیم در برابر نیروهای دموکراسی و آزادی نزدیکتر میکند.
ما خواهان عدالت برای همه طرفهایی هستیم که در بیعدالتیها و تخلفات گذشته نقش داشتهاند. کشف حقیقت و چارچوب آشتی ملی دو اصل اساسی اجرای عدالت خواهد بود. با این حال، در دکترین گذار غیرخشونتآمیز خود به یک نظام دموکراتیک جدید، قاطعانه با رویکردهای بیپروا، عدالت خودسرانه، جنگطلبی و بسیج گروههای فشار غیردموکراتیک مخالفت میکنیم. گرچه ممکن است استفاده محدود، تعریفشده و مسئولانه از زور را برای دفاع از خود یا مقاومت مدنی در برابر رژیمهای استبدادی تأیید کنیم، در هیچ موردی به قصد صدمه زدن به جان هموطن خود اقدامی نخواهیم کرد. افزون بر این، ما بهصراحت با مجازات اعدام مخالفیم.
ما مدافع نظمی نو هستیم که در آن جامعه مدنی مدیریت فعالیتهای علمی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی را بر عهده گیرد و مسئولیتهای جمعی را بهطور عمده بر دوش کشد. دین، هویت و ثروت ملی باید از حکومت و سیاست جدا باشند. دولت، هرچند در ظرفیت خود قدرتمند است، باید در حوزه وظایف اساسی مانند پاسداری از حقوق بنیادین، تضمین شفافیت و پاسخگویی، مبارزه با تقلب، و تأمین امنیت و تور حمایتی اجتماعی محدود شود. ما خواهان جدایی کامل میان دولت و ثروت ملی هستیم؛ بهگونهای که تمامی داراییها توسط صندوقی ملی و مستقل مدیریت شوند که صرفاً برای حداکثرسازی ارزش مستقیم و برابر برای سهامدارانش—یعنی همه شهروندان ایرانی—و بهدور از نفوذ سیاسی فعالیت کند. ما همچنین معتقدیم مقررات کشور باید توسط نهادهای عمومی غیر دولتی و غیر انحصاری تدوین شوند. همچنین معتقدیم سامان امور کشور کمتر از طریق قانونگذاری بروکراتیک و بیشتر توسط آراء دادگاهی اداره شود.
ما ستم و بیعدالتی چندصدساله علیه زنان، فعالان مدنی، روشنفکران و اقلیتهای دینی، قومی، سیاسی، جنسیتی و سبک زندگی را به رسمیت میشناسیم. هیچ گروهی انحصار رنجدیدگی ندارد. گرچه از سیاستهای تبعیض مثبتِ زمانمند برای ترمیم بخشی از این زخمها حمایت میکنیم، باور داریم تنها راه رهایی زنان، اقلیتها و کل جامعه از ستم، پاسداشت و نهادینهسازی حقوق بنیادین است. ما با ایجاد ساختارهای دولتی جدید—چه منطقهای و چه مرکزی—برای مقابله با سیاستهای سرکوبگرانه قدیمی مخالفیم. آنچه نیاز داریم آزادی برای ساختن جامعهای مدنی ونیرومند است، نه کنترل بیشتر دولتی به نام حمایت در برابر ستم.
ما معتقدیم وحدت گروههای مخالف مزایایی دارد، اما برای وادار کردن گذار از جمهوری اسلامی ضروری نیست. در عوض، باور داریم پایبندی به گفتمانی که از حملات شخصی پرهیز کند، فرآیندهای دموکراتیک را محترم بشمارد و همکاری در پروژههای کوچکتر را تقویت کند، به تغییر مطلوب خواهد انجامید. در این مسیر، ترسیم خطوط قرمزی که حقوق بنیادین را سرکوب کند، غیرقابلقبول است.
ما بر این باوریم که تمامیت ارضی ایران و حفاظت از حقوق اساسی تک تک ایرانیان، هر دو غیرقابلمذاکرهاند. هیچ مبنای حقوقی یا تاریخی معتبر برای استقلال هیچ بخشی از ایران وجود ندارد—همانگونه که هیچ توجیهی برای نقض حقوق بشر و هویتی افراد و گروه ها در هیچ نقطهایاز آن قابل قبول نیست. در عین حال، آزادی بیان تنها در مواردی بسیار خاص باید با محدودیت مواجه شود. بحث درباره خودمختاری منطقهای یاحتی استقلال—هرچند نادرست یا بیپایه—در حوزه گفتار حمایتشده قرار میگیرد و نباید جرمانگاری شود.
ما مدافع سیاست خارجی عملگرایانهای هستیم که هیچ کشوری را ذاتاً دشمن نمیداند. در حالی که به حفظ روابط خوب با شرق میاندیشیم، خواهان ازسرگیری روابط مثبت با غرب نیز هستیم. تاریخ به ما آموخته است که نباید با یک قدرت چنان همپیمان شویم که مستلزم خصومت با قدرتهای دیگر باشد. ما رفاه همسایگان خود را گرامی میداریم و متعهد به حمایت از توسعه آنان هستیم.
بسیاری از ایرانیان نسبت به قربانیان منازعه اسرائیل و فلسطین دغدغه دارند. فارغ از اینکه کدام طرف بیشتر مورد انتقاد قرار گیرد، ما معتقدیم دشمنی آشکار و ساختگی جمهوری اسلامی با اسرائیل برای تداوم یک دیکتاتوری ایدئولوژیک مورد سوءاستفاده قرار گرفته و برای منافع ملی ما فاجعهبار بوده است. این رویکرد زیانهای عمیق و چندنسلی برای ایران به بار آورده است. یک دولت مشروع این جهانبینی را بهطور بنیادین تغییر خواهد داد و منابع را به بازگرداندن صلح و امنیت و جبران عقبماندگیهای نیم قرن گذشته اختصاص خواهد داد. مسئله اسرائیل و فلسطین باید به موضوعی حاشیهای در سیاست خارجی تبدیل شود. نقش ایران در این منازعه به مشارکتی سازنده در چارچوب سازمانهای بینالمللی محدود خواهد شد.
دست حکومت باید از تعریف و تحدید هویت کوتاه باشد. هر انسان دارای حق اساسی تعریف خویشتن است. هویت ملی مفهوم از پیش ساخته شدهای نیست. ایران آنچیزی است که به صورت خودجوش از دل گفتوگوی پویای جامعه مدنی، اقوام و اقلیتها شکل میگیرد و شکوفا میشود. مسئله ایران و هویت ملی مهمتر و بنیادیتر از آنست که در بند دستورهای حکومتی قرار گیرد.
ما به سنت احترام میگذاریم و جایگاه آن را در جامعه خود ارزشمند میدانیم. تاریخ و هویت خود را با افتخار و اعتماد میپذیریم، بیآنکه هیچ بخشی را از دریچههای ایدئولوژیک، اهریمنی یا مقدسسازی کنیم. در حالی که میکوشیم سنت را درک کرده و راهحلهایی همسو با آن بیابیم، در تعهد خود به ساخت جامعهای مبتنی بر حقوق اساسی استواریم. ازاینرو، هر عنصر یا تفسیری از سنت که با ارزشهای مندرج در حقوق اساسی در تضاد باشد را صریحاً رد میکنیم.
ثروت و قدرت اغلب از استعداد، هوش و سرمایه و موقعیت موروثی سرچشمه میگیرد—ویژگیها و امتیازاتی که غالباً اکتسابی نیستند. بنابراین،ما جامعهای را تصور میکنیم که نسبت به محرومان فروتن باشد و سختکوشی، نوآوری و ثروت حاصل از تلاش را ارج نهد. جامعهای کهآفرینندگان ثروت با صداقت را گرامی میدارد، نه صرفاً کسانی را که فقط ثروتمندند. ما خواهان جامعهای هستیم که در آن ثروتمندان ملزم به شفافیتاند و داوطلبانه و به دور از اجبار دولت، منابع خود را برای ارتقای فرصت برابر و زندگی شرافتمندانه دیگران به کار گیرند. «انسانی کهثروتمند بمیرد، سرافکنده مرده است».
ما از بازار آزاد، بودجه متوازن دولت و نظام مالیاتی ساده با نرخهای رقابتی-در قیاس با اقتصادهای شکوفا- حمایت میکنیم. با این حال، باور داریم جامعه و دولت باید همواره به خیر عمومی و عدالت بهعنوان ارزشی بنیادین توجه داشته باشند. ما از ایجاد تور حمایتی برای مراقبتهای بهداشتی و مقابله با فقر مطلق پشتیبانی میکنیم. همچنین اطمینان داریم جامعه ایران، زمانی که از استبداد رها شود، منابع لازم برای تضمین برابری در آموزش، نمایندگی حقوقی و تأمین مالی کارزارهای سیاسی را در اختیار دارد.
ما خواهان جامعهای هستیم که مجذوب تجملگرایی، مصرفزدگی یا نمادهای فخرفروشی نباشد. در عوض، خواستار تربیت نسلی هستیم که رضایتش ریشه در صداقت، صراحت، وفای به عهد، سختکوشی، هدفمندی و تعهد عمیق به خلاقیت معنادار دارد.
ما باور داریم آموزش باید از مقررات دولتی رها باشد و تحت نظارت نهادهای عمومی غیرانحصاری اداره شود. برای پاسداری از حق اساسیحاکمیت شخصی کودکان، از نظام آموزشی عاری از سوگیری نسبت به هر ایدئولوژی، دستورکار غیرعلمی یا روایت غیرفراگیر حمایت میکنیم. چنین نظامی باید ضمن آزاد گذاشتن مدارس برای تعیین زبان تدریس، با تضمین تسلط دانش آموزان بر زبان رسمی کشور، فرصتهای برابر برای زندگی و کار دانشآموزان در سراسر ایران و در هر موقعیتی را فراهم سازد.
هفت حق بنیادین سنگ بنای چشمانداز ما برای جامعهای آزاد و منصفانه در ایران است. این اصول، راهنمای تلاشهای ما برای برچیدن جمهوری اسلامی و ترسیم مسیر آیندهاند. این منشور، اصول کلیدی لازم برای ساختن جامعهای مدنی و نیرومند و تضمین آزادی برای تکتک شهروندان و ساکنان ایران را ترسیم میکند.
هر ساکن و شهروند ایران حق دارد از دیگران رفتار صادقانه، شفاف و مبتنی بر حسن نیت دریافت کند. تعهدات و اظهاراتی که بهطور معقول موجب اتکاء دیگری میشوند نباید به شکل گمراهکننده یا غیرشفاف ارائه شوند و بدون رضایت تغییر کرده یا پس گرفته نشوند.
فرد آزاد زاده شده است و حق طبیعی حاکمیت انحصاری بر زندگی خویش را داراست. شهروندان و مقیمان ایران از حق حیات، آزادی وجدان و انتخاب باورها، سبک زندگی، محل سکونت، روابط شخصی و حرفه خود برخوردارند. هیچ شخص یا نهادی، اعم از عمومی یا خصوصی، مجاز به مداخله در این انتخابها نیست، مگر در مواردی که برای محافظت از حقوق برابر دیگران ضروری باشد. اموالی که از طریق قانونی به دست آمدهاند، بخشی از این حاکمیت فردی محسوب شده و باید در برابر هرگونه مداخله محافظت شوند.
هر شهروند و مقیم ایران، بدون توجه به نژاد، قومیت، ملیت، مذهب، گرایش جنسی، مذهب (فرقه) و رنگ پوست، سزاوار رفتاری برابر و برادرانه است. بیگانهستیزی و هر شکل دیگری از «دگرسازی» که باعث شود فرد یا بخشی از جمعیت عملاً برخی از حقوق اساسی خود را از دست بدهند، ممنوع است
هر فرد مقیم ایران، یا هر شهروند ایرانی در خارج از کشور، حق دارد که مطابق با قانون و با بیطرفی با او رفتار شود. هر مقیم ایران، یا دستکم وکیل و مشاور آگاه او، حق دارد از پاسخ و زمانبندی مربوط به اقدامات و درخواستهای مشخص خود مطلع شود. تمامی اقدامات، تصمیمات، سیاستها، ساختارها و فرآیندها باید به طور دقیق تابع قوانین از پیش تعیینشده، احکام قبلی، یا مانیفستها و برنامههای اعلامشده باشند. اقدامات و سیاستهای خودسرانه در قبال اشخاص و نهادها ممنوع است.
هیچ اتهامی علیه یک فرد نباید بدون بررسی منصفانه، بیطرفانه و جامعِ شواهد و با رعایت اصل «تردید معقول» پذیرفته یا منتشر شود. اصل بر برائت است، مگر آنکه خلاف آن در دادگاهی صالح و ذیصلاح اثبات گردد. هیچگونه تحقیق، تفتیش یا بازرسی از افراد و زندگی شخصی یا اجتماعی آنان، و همچنین هیچگونه بازداشت یا تعلیق فعالیتهایشان، نباید بدون حکم دادگاه از سوی قاضی صالح انجام شود.
هیچ فردی نمیتواند بهطور عملی (دفاکتو) بیش از ۸ سال در جایگاه رئیس کشور ایفای نقش کند، و نیز نمیتواند بیش از ۱۶ سال نفوذ قابلتوجهی بر رؤسای کشور حفظ نماید.
هر شهروند و مقیم ایران حق دارد آنگونه که صلاح میداند خود را ابراز کرده و با دیگران تعامل داشته باشد. این حق شامل آزادی بیان، انجام مناسک مذهبی و اعتقادی غیردولتی، و آزادی انتشار آثار است. همچنین، این حق دربرگیرنده آزادی در ارتباطات، انعقاد هرگونه قرارداد، تأسیس انواع بنگاههای اقتصادی، نهادهای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، کارزارها و نیز حق تجمع و اعتراض برای اهداف قانونی و غیرمجرمانه میباشد. فعالیتهای سازمانیافته (کارزارها) جهت تغییر قوانین در چارچوب قانون اساسی نیز مجاز است.
هر شهروند و مقیم ایران حق دارد در تمام اوقات در امنیت جسمانی و آرامش زندگی کند. هیچکس حق ندارد امنیت و آسایش هیچیک از ساکنان ایران را تهدید کرده یا مختل نماید.
هیچ مقیم یا شهروند ایران نباید در معرض خشونت یا نفرت دیگران قرار گیرد. هیچکس مجاز به ترویج یا تسهیل خشونت و گفتار نفرتمحور علیه هیچ فرد یا گروهی نیست؛ همچنین هیچکس حق ندارد از طریق قلدری (Bullying)، یا مشارکت در موجهای توهین و ارعاب، زندگی عادی افراد را مختل کرده یا مانع از ابراز وجود آنان شود. محیط زیست و سایر موجودات نیز باید در برابر [آسیب/تعدی] محافظت شوند.
Our blog and news section aims to shed light on the ongoing struggle for freedom and justice in Iran, providing timely updates, in-depth analysis, and personal stories from activists on the ground. Here, you will find a platform dedicated to amplifying the voices of those fighting for a democratic future, highlighting their tireless efforts to reclaim their rights, and mobilizing international support for their cause. Together, we stand united in the pursuit of a free and just Iran.
The walls of repression cannot hold back the tide of hope. Together, we can dismantle the structures that limit freedom...
The walls of repression cannot hold back the tide of hope. Together, we can dismantle the structures that limit freedom...
The walls of repression cannot hold back the tide of hope. Together, we can dismantle the structures that limit freedom...